“Ku pamięci, dla metrykalnie już dorosłej…” — Czego Ci Trzeba

“Kiedy dziecko było dzieckiem Biegało z uniesionymi rękami. Chciało, żeby strumyk był potokiem, potok rzeką, a kałuża morzem. Wtedy wszystko miało duszę, a dusze stanowiły jedność. Kiedy dziecko było dzieckiem Nie wiedziało, że jest dzieckiem. Nie miało zdania o czymkolwiek, Nie miało przyzwyczajeń I nie robiło min, gdy je fotografowano. Kiedy dziecko było dzieckiem Cały […]

via “Ku pamięci, dla metrykalnie już dorosłej…” — Czego Ci Trzeba

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s